Stałem kiedyś przy stoisku z wędlinami w Tesco. Wokół żywej duszy. Tylko ja i resztki pociętych w plasterki zwierząt. Kiedy już sprawdziłem nawet notowania giełdowe na swoim nowym smart fonie, o czym opowiem innym razem, oraz zadzwoniłem z niego do domu, że wrócę później, w końcu zauważyłem ruch za jedną z krajalnic. Kobieta o urodzie konserwy turystycznej, która niewątpliwie ukończyła kurs kamuflażu w strefie zurbanizowanej, zrozumiała, że ją zauważyłem i nie pozostało jej nic innego jak do mnie podejść, bełkocząc coś w języku klingonów.

Szukałem jakiś czas temu solniczki. Banalny przedmiot codziennego użytku, który każdy ma w domu a jednak ja nie miałem. Jak zwykle w pierwszym odruchu, gdy potrzebuję czegoś z branży „wszystko do domu”, udałem się do IKEI. Czy ktoś jest mi w stanie w miarę rozsądnie wytłumaczyć, dlaczego nie mają tam solniczki? Pojemniki na przyprawy owszem znalazłem, ale miały tak duże dziurki, że mógłbym nimi przyprawiać potrawy całymi ziarenkami pieprzu. Potrzebowałem natomiast niewielkiego pojemnika wyspecjalizowanego do przechowywania i dozowania soli. Okazało się, że znalezienie odpowiadającej mi solniczki, jest trudniejsze niż znalezienie na ulicy losu LOTTO z zaznaczoną szóstką.

Studenci mieszkający na stancjach, mają często problem ze skompletowaniem zastawy stołowej, a w ich budżecie, poza morskimi wręcz objętościami alkoholu, brakuje środków na zakup banalnych, aczkolwiek często przydatnych przedmiotów codziennego bądź okazjonalnego użytku, jak parasol czy kalendarz.

Minęły już czasy, gdy myło się szklane opakowanie po musztardzie celem uzdatnienia go jako szklanki dla gości, ale wciąż jakoś trzeba sobie radzić. Z odsieczą nadchodzą kawy z dodanym kubkiem, wódki z kieliszkami i sześciopaki piwa z kuflem. Te drobne upominki wydają się nawet uzasadnione, gdyby pominąć fakt późniejszego prezentowania się szafki kuchennej. „Zostaw to! z Nescafe pije tata, twój jest ten z Liptona”. Chyba każdy to zna.

Nie jestem w stanie przypomnieć sobie jak wiele razy przy próbie zakupu paczki Marlboro i zapłacenia zań kartą, usłyszałem od kobiety z włosami w kolorze zardzewiałego kaloryfera : „ ale kartą to od 15/20/30 zł”. Tak, jak przy limicie 15 zł i obecnych cenach papierosów, dodatkowy zakup zapalniczki rozwiązywał sprawę, tak przy większym limicie już nie bardzo. Nie będę przecież kupował dwóch paczek na raz. Owszem, druga przyda mi się za jakiś czas, ale kieszenie są fabrycznie przystosowane do transportu jednej. No, chyba że jesteś byłym komandosem albo amatorem pieszych wycieczek, wtedy masz na sobie bojówki. Jednak ja, preferuję przemieszczanie się w pozycji siedzącej i limity są dla mnie sporym problemem.